Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

 

 

 

 

 

 

 

 

Bülent

15 Mart 2020

     Yüksek, yüce, ulu. Erkek şahıs adlarındandır. Orta İran Dillerinden Partça ve Pehlevicede buland (=yüksek, yüce, ulu) sözü, Farsça bülend, Kürtçe bılınd ve Tacikçe baland şekilleriyle mevcuttur. Sanskritçe balavana (=güçlü) sözü de aynı kökene dayanmaktadır. Kimi örneklerde ‘yükseklik’ belirten bal kök sözcüğünün sonundaki ‘l’ harfinin ‘r’ harfine dönüşmüş olduğunu görmekteyiz. Ermenicede barir (=yüksek) kelimesinde olduğu gibi.

    Farsça bülend (=yüksek, yüce) sözü, yine Farsçada ‘kapı pervazı’ demek olan belend ve belendîn sözleriyle bağlantılıdır. Bülent ve benzer sözlerin, ‘yükseklik’ belirten Avestaca barezah ile ilişkili olduğu sanılmaktadır. Partça ve Pehlevice bālā ya da bālāi, Kürtçe bālā, Beluçça bālād ve Nepal Dilinde bālād sözleri de ‘yükseklik’ bildirmektedir. Sumerce bala (=yüksek) sözü, yukarıda sıraladığım bir kısım Farsça sözlere temel oluşturmuştur. Bu ilişkiler çerçevesinde Sumerce bala (=yüksek) kelimesi için bkz. W. Von Soden, “Akkadisches Handwörterbuch”, wiesbaden 1959, s.205.

     Farsça bülend sözünün önüne yine Farsça ve Kürtçe ser (=baş) sözcüğü getirilerek oluşturulan ser-bülend, ‘başı yüksek, başı dik, yüce’ karşılığında ifade edilmiştir. Aynı karşılıkta, Kürtçede ser-bılınd olarak dile getirilmektedir.