Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

 

 

 

 

 

 

 

 

Din

12 Temmuz 2020

     Doğada nesnel bir varlığı olan veya olmayan bir kısım fizik ötesi algılara inanma, bağlanma, teslim olma. Eski Kuzeybatı İran Dillerinden Zendce ve Avestacada daenā (=inanma, bağlanma) kelimesinden kaynaklanmaktadır. Sonraları Pehlevice ve Partçada den veya din şekliyle ifade edilmiş. Farsçada deyn şekli Arapçaya intikal ederek dyn/din olarak dile getirilmiştir. O halde, sözlüklerin yaygın olarak yazdığının aksine din sözü Arapça kökenli değil, İran Dillerinden gelmektedir. Pazendcede din veya dinik sözcükleri kullanılmış. Tacikçe din, Kürtçe din (=din; mecnun, deli) sözcüğünün yanı sıra ol sözü de dile getiriliyor. Ermenicede kron (=din) kelimesiyle birlikte den (=din) sözü de telaffuz edilmiş. Türkçe ve Türkçeye yakın dillere de Farsçadan geçmiştir. Bu bağlamda, Azerice, Kazakça, Türkmence ve Kırgızcada din sözü yer etmiştir. Kafkas Dillerinden Abazacada adin (=din) ve Semitik Dillerden Svahilicede dini kelimesi yerleşmiştir.

     Din karşılığında Eski Hint Dili olan Sanskritçe dharma sözü; Hintçe, Bengalce ve Nepalcede dharma olarak yer etmiştir. Farsça deyn kelimesinin aynı dilde çoğul şekilleri edyān ve din-ha olarak görülüyor. Farsça kiş (=inanç) ve āyin (=inanç, ritüel) sözleri de bilinmektedir.