Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinç

11 Haziran 2021

     Gücü ve sağlığı yerinde olan olan kimse, canlı, zinde, diri. Türkçe tın (=dinlenmek, dinmek, nefes almak, solumak) sözcüğünden kaynaklanmaktadır. Türkçe tın aynı zamanda ‘nefes, ruh, soluk’ demekti. Orta Çağda Türkçede tın sözü telaffuz ediliyordu. Önceleri Türkçede tınç sözü biliniyordu. Bugün de Tokat’ın Reşadiye yöresinde aynı karşılıkta tınç denilmektedir. XIV. yüzyılda dınç şekli görülüyor: “Ne zehre kim ādem ede güç basınç / Raiyyet inayet bulup oldu dınç” (Süheyl ü Nevbahar, çev.  XIV. yüzyıl, s.236).