Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

 

 

 

 

 

 

 

 

11 Kasım 2020

     Evli çiftlerden her biri, birbirinin aynı veya çok benzeri olan iki şeyden her biri. Türkçede birine yol arkadaşı olmak karşılığında “eşlik etmek” deyimi de kullanılıyor. sözcüğünün kökleri İlk Çağda Mezopotamya’da mevcuttu. Akadca aššatum (=eş, erkeğin evli bulunduğu kadın), Asurca ašti (=eş, zevce) ve son dönem Asurcasında alti kelimesi aynı içerikte dile getirilmiş. Eski Farsçadan itibaren ēši sözü, asil kadınlar için ifade edilen bir unvandı. Hurricede ašti veya aštu sözleri ‘kadın, hanım, eş’ diye biliniyordu. Sonraları Ermenicede astem (=evleniyorum) kelimesi telaffuz edildi. Babilliler de ‘kadın’ karşılığında aštu diyorlardı. İbranicede , iyş veya işha kelimeleri ‘eş, zevce, hanım’ karşılığındadır. sözcüğü Kaşgarlı Mahmud’un yaşadığı dönemde Türkçeye de yerleşmişti. Kaşgarlı, sözlüğünde “ (=eş, arkadaş)” kelimesine de yer vermişti. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde sözcüğünün yaygın bir kullanımı bulunmuyordu. Türkçeye yakın dillerde de aynı şekilde yaygınlık görülmüyor. Yalnızca birbirine benzer şeyler için Özbekçe ve Uygurcada , Tatarcada kelimeleri ifade edilmektedir. Söz konusu dillerde evli çiftler için daha çok yoldaş sözü telaffuz ediliyor. Kürtçede de evli çiftleri ifade eden heval (=yoldaş) sözü kullanılıyor. Bu dilde hev kök sözcüğü birlikteliği belirtiyor ve İbranice hav sözüyle bağlantılıdır. İbranilerdeki Havra (=birlikte) adlandırması Kürtçede hevra şekliyle dile getiriliyor. Araplardaki Cami adlandırması İbranilerdeki Havra adının karşılığıdır. Toplu oluşa, toplanmaya, birlikteliğe işaret etmektedir.