Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

 

 

 

 

 

 

 

 

Kibir

31 Temmuz 2020

     Büyüklük, ululuk, büyüklenme, kendini başkalarından üstün görme. Arapça kibr (=büyüklük, ululuk) sözünden aktarılmış. Arapçada kubr (=büyük olma) kelimesi de kullanılıyor. Bu sözlerin Akadca kibru (=ululuk, yücelik, azamet; yüce insan) kelimesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu sözlere paralel olarak, Akadcada kubru (=yücelik, yükseklik, ululuk), kuburru (=kabarmak, şişmek) ve kabartu (=kalın, şişkin) kelimeleri bulunuyordu. Türkçedeki kabarmak sözü, belirtilen Akadca kelimelerle bağlantılı olsa gerektir. İslamiyetin Asya içlerine doğru yayılmasıyla, söz konusu bölgede kibir sözcüğü de kullanılmıştır. Bu açıdan, Türkçe yazılmış olan bir kısım edebi eserlerde de görülmektedir: “Kibirlilik eyleyenler/ îman ehli olabilmez” (Dede Korkud). Türkçede kibirli (=kendini üstün gören), kibirlenmek (=üstün görünmek), kibrine dokunmak (=büyüklüğüne yakıştırmamak) gibi sözler telaffuz ediliyor. Özbekçe dışında Türkçeye yakın dillerde kibir sözcüğü kullanılmamaktadır.