19 Şubat 2020
Kesmek, yerinden ayırmak, sökmek, çekip çıkarmak; zorla almak. Koparmak sözü Türkçeye sonradan girmiş olmalıdır. Türkmenler Anadolu’ya gelmeden önce koparmak sözünü kullanmıyorlardı. Koparmak yerine, üzmek diyorlardı. Üzüm (=koparılan, üzülen) kelimesi buradan kaynaklanmaktadır. Azerice goparmag dışında; Uygurca ve Türkmence üzmek, Özbekçe üzmàk, Kırgızca üzü, Kazakça üzüv ve Başkırtça özöv denilmektedir. Koparmak sözünün kaynağı Akadca kaparum (=sivri diş, hayvan dişi) kelimesi olabilir. Kopmak, Azerice gopmag; Türkmence üzülmek, Uygurca üzülmäk, Özbekçe üzülmàk, Kırgızca üzülü, Kazakça üzilüv ve Başkırtça özölöv olarak dile getirilmektedir. Azeriler kopya’ya surät ve kopiya kelimelerinin yanı sıra üz demektedirler. XIV. ve XV. yüzyıllarda üzmek (=koparmak) sözünün yanı sıra koparmak kelimesi de kullanılıyordu. XV. yüzyılda “Salâtinname” adlı tarih kitabının yazarı Bergamalı Sarıca Kemal, kitabının 98. sayfasında şu cümleyi kurmuştur: “Şol ağaçtan üzüp bir nar getürgil”.