Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

 

 

 

 

 

 

 

 

Palavra

31 Ocak 2020

     İnandırıcı olmayan ve herhangi bir konuda yapamayacağı işler için abartılı sözler sarf etmek. Kendini olduğundan fazla övmek. İspanyolca palabra (=söz; boş söz) kelimesinden kaynaklanmaktadır. Genellikle yük taşıyan vapurlarda üst güvertenin altında bulunan güverteye de palavra denilmektedir. Kürtçe palavre (=yalan; kendini aşırı övme) sözü İspanyolcadan alınmadır. İtalyanca parola (=söz), parlare (=konuşmak); Fransızca parler/paroler (=konuşmak) ortak köken söz konusu olabilir. İspanyolca Palabra (=söz, laf, boş söz) kelimesinin İspanya’dan gelen Yahudilerce İstanbul’a taşındığı kanısındayım.

     İspanyolca palabra ile Portekizce palavra ‘söz’ karşılığındadır ve yukarıda belirtili sözlerle aynı kökene dayanmaktadır. Türkçe palavra ve Kürtçe palavre sözlerinin de İtalyanca, İspanyolca ve Portekizce kullanımlarından bu dillere intikal etmiştir.

     Ahmet Vefik Paşa, “Lehce-i Osmanî”sinde İtalyanca kökenli olarak gösterdiği palavra kelimesini “Balıkların zoka ipi, top ambarı, gemilerde birinci ambar, askerin yattığı kat” diye açıklamaktadır. Şemseddin Sami, “Kamus-ı Türkî”sinde palavra kelimesini İtalyanca kökenli olarak belirterek “Harp gemisinin top ambarının üstünde ve güvertesinin altındaki ikinci kat. ‖ palavracı=Uydurma şeyler söyleyen, atıp tutan” açıklamasını yapmıştır. Bkz. Parola.