Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

 

 

Son Eklenenler

 

 

 

 

 

 

Şermin

19 Haziran 2020

     Utangaç, utanma duygusuna sahip olan. Farsça/Kürtçe şerm (=utanma, ayıp, hicap) sözünden türetilmiştir. Her iki dilde –in son eki bir şeye sahip oluşu içermektedir. O nedenle, her iki dilde şermin sözü ‘utanma duygusu sahibi’ diye biliniyor. Şermin kelimesi, bayan şahıs adı olarak da kullanılmaktadır.  Bu dillerdeki şerm sözü Avesta fşārema (=utanç, utanma) sözünden kaynaklanmıştır. Pehlevice ve Partça şermAfganca ve Beluçça şarm, Ossetçe/Alancada äfsárm diye biliniyor. Hintçe śarmaUrduca, Tacikçe ve Peştucada da şerm (=utanma) sözü bulunuyor. Tacikçe şermgin kelimesi ‘utangaç’ karşılığındadır. Farsça ve Kürtçe şermende (=utanılacak iş yapmış olan) sözü Osmanlıcada da kullanılıyordu. Kürtçede yaygın olarak şermîn (=mahçup), Farsçada ise şermgin denilmektedir. Farsça şermsār, Kürtçe şermok, şermger/şermker, şermîsar/şermezar kelimeleri tıpkı şermîn gibi ‘utangaç, utanmış, mahçup’ karşılığındadır.