Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Etimolojik Açıdan
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

 

 

 

 

 

 

 

 

Ten

19 Ağustos 2020

     İnsan vücudunun dış yüzü, cilt. Önceleri ‘vücut, cüsse, endam, beden’ karşılığında kullanılıyordu. Farsça ten (=vücut, beden) kelimesinden aktarılmıştır. Pehlevice ve Partça tan, Avestaca ve Eski İran Dilleri ile Sanskritçede tanū (=vücut, cüsse), Hintçe ve Afganca tan, Sindhice tūn, Tacikçe ton, Kürtçe tan veya ten, Pencapça ve Bengalce tana, Nepalce tona, Urduca ten veya tene şekliyle biliniyor. Farsça pil-ten (=iri cüsseli) ve Kürtçe piltan sözleri yoğunluklu olarak Mazgirt yöresinde şahıs adı olarak tercih edilmektedir. Akkoyunlu beyi Pir Ali Bey’in oğlu Pilten (Piltan) Bey’in Mazgirt ve Kiğı bölgesinde emir olarak bulunduğu belirlenmektedir. Kadın şahıs adı olarak Türkçede görülen gülten adı, ‘gül beden’ karşılığındaki Farsça gulten ve   Kürtçe gûltan isimleriyle bağlantılıdır. 

    Eski İran Dillerinden kaynaklanan ten kelimesi, Türkçe ve Türkçeye yakın dillere de intikal etmiştir. Türkmence, Kazakça, Azerice, Uygurca, Tatarca ten; Kırgızca ten veya dene, Özbekçe tene şekliyle ifade ediliyor.