21 Ağustos 2020
Başkalarının duyamayacağı şekilde kısık sesle sohbet etme. Kürtçe fıskus (=fısıldama; dedikodu) sözcüğüyle bağlantılıdır. Aynı dilin Güney bölgelerinde aynı karşılıkta pispis şekli de dile getirilmektedir. Bu bağlamda Anadolu’nun kimi yörelerinde Türkçe fisküs şekli de telaffuz edilmektedir. Eski Yunanca psithyrós (=dedikoducu) ve psithyrizō (=dedikodu yapmak, fısıldamak) sözleri biliniyor. Latince susurrus (=fısıldama) ve susurrāre (=fısıldamak) sözleri kullanılmıştır. Kürtçe pıspısandın (=fısıldamak) sözü ifade ediliyor. Farsça pıçpıç ‘fiskos’ karşılığındadır. Akadcada napāšum (=fısıldamak) yüklemi belirleniyor. Eski Yunanca fysikōs (=doğal/tabiî şekilde, doğaya uygun olarak) sözüyle ilişkisi belirsizdir. Fiskos sehpası, iki koltuk ve bir sehpadan oluşmaktadır. Her bir koltuğa da fiskos deniliyor. Türkçede fiskos etmek deyimi yukarıda belirtilen şekilde konuşmayı dile getirmektedir. Türkçeye yakın dillerde fiskos sözü kullanılmamaktadır. Aynı karşılıkta Azericede pıçapıç, Türkmencede hışı-vışı, Tatarcada pışıldaşu ve Kazakçada sıbırlasuv deniliyor. Azerice pıçıltı, Başkırtça bışıldav, Özbekçe piçirleş, Uygurca piçirlaş Türkmence pısırdı veya pışırdı ve Tatarca pışıldav sözleri ‘fısıltı’ karşılığındadır. Tüm bu örneklemelerden de anlaşılacağı üzere fiskos veya fısıltı gibi sözler birer ses yansımalı söz özelliğindedir.