7 Mart 2026
Meme veya kucak çocuğu. Dil bilimci Sevortyan’a göre bu sözcük Mançu-Tunguz kökene dayanmaktadır. Bu bağlamda Sevortyan bē (=beşik) sözcüğüyle bağlantısı üzerinde durmaktadır. Bununla birlikte Sevortyan Evenki dilinde bulunan bebe (=beşik; bebek; sallamak, ninni söylemek) sözcüğüyle ilişkisine istinaden -k ekiyle türetilmiş olduğunu öne sürer. Yaygın bir kanıya göre bebek sözcüğündeki -k son eki bir tür küçültme ekidir. Kaşgarlı’nın sözlüğündeki be (=koyun melemesi belirtir) sözcüğüyle ilişkisi bir varsayım durumundadır. Koyun veya kuzu melemesindeki be sesi, me sesinin bir varyantıdır. Buradaki be veya me sesi bir tür ses yansımalı sözcüktür. Bebe sözcüğünün aynı veya benzeri birçok dilde görülmektedir. Fransızca bébé, İngilizce ve İsveççe baby, İtalyanca bebè, İspanyolca bebé, Portekizce bebê, Almanca Baby, Romence bebe, Ermenice bebek, Türkmence bëbek, Sırpça babe, Arnavutça babë, Macarca baba, Hollandaca baby veya babe. Bu sözcüklerin yanı sıra Esperantocada bebo şekli tercih edilmiştir. Tıpkı bu sözcükler gibi ‘bebek’ karşılığında Latincede pupa sözcüğü görülüyor. Türkçede gözde bulunan irisin ortasındaki yuvarlağa göz bebeği denilmektedir. Kıpçakçada da bebek sözcüğü ‘göz bebeği’ karşılığında kullanılmıştır. Türkçede kullanılan bıdık (=ufaklık, küçük çocuk, kısa ve tıknaz) sözcüğü için bkz. Bıdık. ‘Bebek’ karşılığında İç Anadolu’da yaygın olarak bebe sözcüğü ifade edilmektedir.