20 Ocak 2020
Vesika, delil, doküman. Cumhuriyet Dönemi’nde uydurulan sözcüklerden biridir. Fakat tutunan ve benimsenen bir söz olarak kullanımı yaygınlaşmıştır. Türkçe bellemek yüklemiyle ilişkisi belirsizdir. Çünkü Türkçeye yakın dillerde belge sözcüğü kullanılmamaktadır. Rusça, Türkmence, Tatarca, Kırgızca ve Başkırtça dokument sözü ‘belge’ yerine telaffuz edilmektedir. Azeriler aynı söze karşılık väsiğä ile sänäd sözünü dile getirmektedirler. Buna karşılık, Türkçede belge sözü öne sürülürken Kürtçe belg (=yaprak, sahife) sözünden esinlenilmiş olabilir. Kürtçede belgedang (=dosya, klasör), belgeyî (=belgesel) ve belgexane (=arşiv) sözleri bilinmektedir. Şahıs adı olarak kullanılan belgîn (=yapraklı) de son yıllarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Kürtçe gul-a belgîn, ‘çok yapraklı bir gül çeşidi’dir. Aynı dilde per (=yaprak) ve perık (=yaprakçık) sözleri de mevcuttur. Belg ve perık arasındaki değişimde b/p ve l/r dönüşümü dikkate alınmalıdır. Süryanice petka> Uygurca bitke (=vesika) sözleri de fonetik benzerlik taşıyan aynı içerikte sözlerdir.