25 Aralık 2021
ÇOR (I) Hastalık, dert, bela. Ermenice ç’or (=nezle, soğuk algınlığı; hayvan veya bitki hastalığı) ve Kürtçe çor (=bir çeşit hayvan hastalığı, davar vebası) sözleriyle bağlantılıdır. Türkçeye bu dillerden intikal etmiştir.
ÇOR (II) Tuz, tuzlu. Anadolu’nun birçok yöresinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Kürtçe şor (=tuzlu) sözcüğünden intikal ederek evrilmiştir. Bu sözcük aynı karşılıkta Farsçada şur şekliyle biliniyor. Çorak sözcüğü buradaki çor sözcüğünden türetilmiştir. Rusça sol’ sözcüğü ‘tuz’ karşılığındadır. Bulgarca sol, Ukraynaca soli, Fransızca sel, İngilizce sal sözcükleri ‘tuz’u ifade ediyor. Orta Çağ Fransızcasında ve Latincede sal, Almanca Salz, Eski Kilise Slavcasında soli sözcükleri Proto-Hint-Avrupa kökü sal (=tuz) sözcüğüne dayanıyor. Latince genitif şekli salz biçimiyle biliniyor. Ayrıca ‘tuz’u ifade eden Romence sare, İtalyanca sale, İspanyolca ve Portekizce sal, İsveççe ve İzlandaca salt, İrlandaca salann, Macarca só, Kürtçe ḫo sözcükleri bulunmaktadır.