5 Haziran 2025
Tarihin en eski vurmalı çalgılarından. Orta Çağ Türkçesindeki tovıl (=davul; avda doğan kuşu için çalınan davul) sözcüğüyle bağlantılıdır. Bu sözcük ‘davul’ karşılığındaki Orta Farsça Dillerinden Partça tavala veya tavila sözcüğüne dayanmaktadır. Aynı sözcük Pontus Rumcasında taulin biçimiyle görülmüştür. Orta Çağ Ermenicesindeki tauol sözcüğü de Partça üzerinden aktarılmıştır. Aynı karşılıktaki Hintçe, Bengalce, Nepalce ve Pencapça ḍhōla sözcüğü aynı köktendir. Gürcüce doli, Arnavutça daulle, Beluçça/Belucice ḍuh̊l, Farsça ve Arapça tabl, İbranice tof, Azerice, Uygurca ve Özbekçe davul, Kırgızca dobul, Kazakça davıl sözcükleri de yukarıda ‘davul’ karşılığındaki sözcüklerle ilişkilidir. Davul sözcüğü Kürtçede saz sözcüğünün yanı sıra dahol, veya dehol olarak ifade edilmektedir. Akadcada kullanılan adapu (=davul) sözcüğü de yakın foneme sahiptir. 1968 yılında İngiliz Doğu bilimci ve İran Dilleri uzmanı Sir Harold Walter Bailey (1899-1996) davul sözcüğünü iki taraflı çalınışına dayanarak Akadca ‘çift, çift taraflı’ karşılığındaki tābalu veya tāpalu sözcüğüyle ilişkilendirmiştir. Davul sözcüğü Türkçede tavul veya tabıl şekilleriyle de ifade edilmektedir.