28 Şubat 2025
DİNGİL (I) Aptal, budala, ahmak, salak. Farsça dingil (=aklı yetersiz olan, ahmak, aptal) sözcüğünden.
DİNGİL (II) Uçları tekerleklerin merkezinden geçecek şekilde taşıtların altına enlemesine yerleştirilmiş olan mil, aks, eksen. Farsça ding (=pirinci kabuğundan ayıran demir dişli ahşap alet) sözcüğüne istinaden aynı dildeki dingi sözcüğüyle bağlantılıdır. Bu sözcükler Kürtçe dıng/ding (=bulgur yapımında kullanılan bir tür değirmen) sözcüğüyle aynı köktendir. Söz konusu değirmen, bir ucu at veya öküze bağlanan, diğer ucu silindir şeklindeki büyük bir taşa bağlanan uzun bir ahşap sopadan oluşan düzenektir. Bkz. Dink.