9 Nisan 2022
Güç, kudret, iktidar, bir işi yapabilme gücü. Orta Çağ Türkçesindeki erk (=kudret, iktidar; saltanat) sözcüğünden gelmektedir. Aynı karşılıktaki Moğolca erke sözcüğüyle eş kökenlidir. Kıpçakça erk (=güç, kuvvet) ve erkli (=güçlü, kuvvetli, nüfuzlu; kararlı, sebatlı) sözcükleriyle Kırgızca erktü (=egemen) ve erktülük (=egemenlik) sözcükleri de aynı köktendir. Azericede kullanılan erk sözcüğü bir kısım karşılığının yanı sıra ‘güç, nüfuz, iktidar’ olarak da biliniyor. Bilecik’in Söğüt ilçesi yöresinde çevresi yüksek kayalık veya taşlık olan arazilere erk deniliyor. “Sahaya sen Yunus verdin ise erk / Eyit imdi bu yolda neyledin terk” (Yunus Emre, XIII-XIV. yy).