28 Ocak 2020
Fahri erkek şahıs adlarındandır. Kadın adı olarak müennes şekli olan Fahriye yaygındır. Arapça faḫr (=övünme, büyüklenme, böbürlenme) sözcüğüne -î nispet eki alan faḫrî ‘şeref, onur, erdem, fazilet’ karşılığında dile getirilmiştir. Fahrî sözcüğü ‘onursal’ karşılığıyla da biliniyor. Fahrî sözcüğü bir kurumda şeref ve onur için yapılan parasız, çıkarsız iş yapmayı belirtmektedir. Edebiyat alanında şairlerin kendi üstünlüklerini belirtmek için yazdıkları şiirler ya da divan edebiyatı kasidelerinin belirli kısımlarından her biri fahriyye olarak bilinmektedir. Osmanlılarda fahr-i hüseynî (=on iki terekli taç), fahr-i edhemî (=dört terekli taç) ve fahr–i ulemâ (=bilginlerin büyüğü) gibi sözler kullanılmıştır. Arapça faḫr sözcüğünden Fahreddin (=dinin övüncü), Fahrünissa (=kadınların övüncü), Fahire (=övünen), Fahir (=övünen, onurlu), Fahiran (=onurlu, değerli) gibi adlarla karşılaşılmaktadır.