13 Temmuz 2026
Kendi varlığını Tanrı’nın varlığında yok sayma. Arapça fenā’ fi’llāh (=Tanrı’da yok olma) sözünden. Bu kavram Tanrılık mertebesine eriştiğini öne süren erenin Tanrı’dan bir zerre saydığı kendi varlığını Tanrı’nın/İlah’ın/Allah’ın varlığına veya bütününe karışması olarak açıklanmıştır. Arapça fenā’ fi’llāh sözü aynı dildeki fenā (=yok olma) sözcüğü ve harf-i cer olan fi- (=de, da, içinde) ile İlāh//Allāh adından türetilmiştir. Sufiler fenafillah durumunu damlanın denize karışması ve gölgenin güneşte kaybolmasına benzetmektedirler.