5 Mayıs 2025
Yüksek sesle ağlama, hıçkırarak ağlama. Orta Çağ Türkçesindeki ün (=ses) ve kür (>gür: ‘güçlü, kuvvetli’) sözcükleriyle bağlantılıdır. Ünkür sözü zamanla üngür ve sonrasında hüngür şekline evrilmiştir. Şemseddin Sami de bu sözcüğün aslının üngür olduğunu belirtmektedir. Bununla birlikte hüngür sözündeki -gür son ekinin Kürtçe ḳur (=bağırmak, yüksek sesle ağlamak) sözcüğüyle ilişkisi belirsizdir. Türkçede hüngür sözü hüngür hüngür şeklinde pekiştirme yapılarak ifade edilmektedir. Bu söz Ermenicede höngür höngür veya üngür üngür biçimleriyle kullanılmıştır (R. A. Açaryan, “Eminyan Atskakrağan Joğovatsoi”1902 Moskova, s.213).