4 Temmuz 2026
Erkek incir; incirin döllenmesini sağlayan sinek. Bu sözcük Kıpçakça ilek (=çilek) sözcüğüne dayanıyor. Kıpçakça ilek (=çilek) sözcüğü Berberi asıllı Arap dilcisi Ebu Hayyan’ın miladi 1312’de Kahire’de yazdığı “Kitābü’l-İdrāk Li-Lisāni’l-Etrāḳ” adlı sözlüğünde yer almaktadır. Kaşgarlı’nın sözlüğünde ‘incir’i ifade eden ilek veya yilek sözcükleri bulunmuyor. Anadolu’nun yaygın olarak batı yörelerinde yemiş sözcüğü ‘incir’ karşılığında biliniyor. Nogayca, Tatarca, Oyratça, Kumandıca yilek sözcüğü ‘yemiş/incir’ veya ‘çilek’ karşılığında kullanılmaktadır. Başkırtçada çileğe yir yilegi deniliyor. O halde yemiş (=incir) ve çilek sözcüklerini belirten yileg, ileg, ilek ve benzeri sözcükler Orta Çağ Türkçesinde ‘yemek’ karşılığındaki yi- veya ye- yüklemleriyle bağlantılı olabilir. Bu takdirde bir şeyin küçültme eki olan -lek eki eklenmiş gibidir.