28 Eylül 2026
Sahipler, sahip çıkanlar, koruyanlar; yol arkadaşları, dost olanlar. Aynı karşılıktaki Arapça ṣaḥābe sözcüğünden. Bu sözcük aynı dilde ‘dost, yaren; koruyan, himaye eden’ karşılığındaki ṣāḥib veya ṣāḥb sözcüğünün de çoğul şeklidir. Arapça bu sözcüklerin çoğul şekli aṣḥāb veya eṣḥāb olarak da biliniyor. Ṣaḥābі’ (=dost, arkadaş, yaren) sözcüğünün de çoğul şekli ṣaḥābe’dir. Sohbet sözcüğüyle aynı köktendir. Bu bağlamda Arapçada ‘birliktelik, yoldaşlık, yarenlik’ belirten ṣḥb köküne dayanmaktadır. İslam inancında Hz. Musa ile Mısır’dan yola çıkan İsrailoğullarına Ashâbü Mûsâ denilmiştir. Ashâb tanımlaması Hz. Muhammed’in yol arkadaşları için de kullanılmıştır. Sahabe veya ashab sözcüğü İslam öncesi dönemden kalmıştır. ‘Söyleşenler, hemfikir olanlar’ karşılığıyla birlikte ‘yaren, dost veya arkadaş olanlar; koruyanlar, savunanlar’ gibi karşılıklarıyla da dile getirilmiştir. Ashabıkiram (=kerem sahipleri, sahabe) ve Ashabıkehf (=mağara/yeraltı ehli, yedi uyuyanlar) gibi sözler ifade edilmektedir. “Sahâbelere uğradım / Kudret lokmasın doğradım” (Pir Sultan Abdal).