13 Aralık 2022
TUŞ (I) Piyano, org, bilgisayar, telefon, daktilo ve hesap makinesi gibi bir kısım araçların parmakla dokunulan yerleri; güreşte rakibin iki omzunun aynı anda yere değmesiyle oluşan yenilgi. Fransızca touche (tuş) sözcüğünden. Fransızca toucher (=dokunmak, değmek; vurmak, isabet ettirmek) yüklemiyle bağlantılıdır. Aynı kökten Fransızca touchant (=dokunaklı, duygulandırıcı) sözü de kullanılıyor. Latince toccare (=dokunmak) yüklemine dayanıyor. İngilizce touch, İtalyanca tocca, İspanyolca ve Portekizce toca.
TUŞ (II) Güreşte iki omzun yere değmesiyle oluşan yenilgi. Orta Çağ Türkçesindeki tuş (=karşı, bir şeyin karşısı) sözcüğüyle bağlantısı belirsizdir. Ayrıca Türkçedeki tuş sözcüğüyle Fransızca touche sözcüğü arasındaki etimolojik ilişki de belirsizdir. TUŞ (II) sözcüğü de Fransızca toucher (=dokunmak, değmek; vurmak, isabet ettirmek) yüklemiyle ilişkilidir.
TUŞ (III) Bağımlı olma, tutulma; rastlama. Orta Çağ Türkçesindeki tuş (=karşı, bir şeyin karşısı; rastlamak) sözcüğünden kaynaklanıyor. “Miskin yunus gözü tuş oldu sana / Kapında bir kuldur senden içeri” (Yunus Emre, XIII-XIV. yüzyıl).