2 Mart 2026
Cevap, bir soruya verilen karşılık. Önceleri mükâfat veya ecir yerine de kullanılmıştır. Ankara yöresinde nişanlıların birbirine gönderdikleri armağan karşılığında ifade edilmiştir. Kayseri’nin Bünyan ilçesi havalisinde düğünde gelin evinin güveye gönderdiği hediye olarak biliniyor. Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig adlı eserinin birçok yerinde ‘cevap, karşılık’ yerine yanut sözcüğünü ifade etmiştir. Ayrıca Kaşgarlı’nın sözlüğünde de yanut (=karşılık, bedel, cevap, ivaz) biçimiyle aktarılmıştır. Kıpçakçada da yanut (=cevap) şekliyle kullanılmıştır. Bu sözcük Geç Orta Çağ Türkçesinde bilinen yan (=dönmek, döndürmek) yüklemiyle bağlantılıdır. Osmanlı Dönemi’nde uzun süre terk edilmiş görünen bu sözcüğün Cumhuriyet Dönemi’nde tekrar yanıt şekliyle kullanıma sürüldüğü anlaşılmaktadır. “Tanrı anın yanıtın uçmak vere / Kim günahsız ol kişi Hakk’a ere” (Âşık Paşa, XIII-XIV. yy).