3 Ocak 2020
Bitkilerin yeşil açan eklentileri. Kadın adı olarak da yaygınlaşmıştır. Orta Çağ Türkçesindeki yapurgak (=yaprak [ağaç, bitki, kitap]) sözcüğünden. Bu sözcük Farsça berg (=yaprak) sözcüğüyle bağlantılıdır. Aynı sözcük Kürtçede ‘yaprak’ karşılığındaki pelg, pelık, per, ve perık sözcükleriyle aynı köktendir. Farsça berg (=yaprak) sözü Türkçeyle akraba dillere geçerek o dillerin bir kısmında yabrak (<ya-brag) şeklini almıştır. Özbekçe ve Tacikçedeki barg (=yaprak) sözü Farsçadan alınmıştır. Kazakça yapırak ve Azerice yarpag, Başkırtça yaprak, Kırgızca yalbırak, Tatarca yafrak, Uygurca yapurmak şeklindeki sözler Farsça kökenlidir. Arapça waraq (=yaprak, sayfa) sözündeki w-r-q temel harflerinin Farsçadaki b-r-g’nin bir versiyonu olması mümkündür. Ermenicede ‘yaprak’, p’eghk sözüyle ifade edilmektedir. Kürtçe perık (kanat; yaprak) sözündeki p-r-k harflerinin Farsçadaki b-r-g harfleriyle bağlantılı olduğu görülmektedir. Kürtçede ‘yaprak’ karşılığında pur sözcüğü de kullanılıyor. Pur sözcüğündeki p-r harfleri, Türkçedeki yaprak sözünde de bulunmaktadır. Danca, İsveççe, Flemenkçe blad (=yaprak) ve Almanca Blatt (=yaprak) sözlerindeki b-l harfleri Kürtçe pelin (=yaprak) sözünde bulunan p-l harflerini karşılamaktadır. Bengalce, Pencapça ve Nepalcede pata, ‘yaprak’ karşılığındadır. Sumercede ‘yaprak’ karşılığında PA sözü kullanılmıştır.