29 Mart 2024
Bir şeyin yığılmasıyla oluşan küme, birikinti, kütle, kitle; tepe. Orta Çağ Türkçesindeki yıgın (=yığın, küme, yığılmış) sözcüğünden. Bu sözcük aynı çağdaki yıg (=yığmak, toplamak) sözcüğünden kaynaklanmıştır. Kürtçe yêğın, Azerice yığın, Uygurca jiğin, Özbekçe üyüm, Tatarca öyim. Kürtçe yêğın şeklinin Türkçe yığın sözcüğüyle bağlantılı olduğu anlaşılıyor. Diyarbakır yöresinde yıgın şekli görülüyor. Bu sözcük Ermenicede yigin, Rusçada jiyin ve Farsçada yıgın şekliyle görülmüştür.