11 Haziran 2020
Ulu, ulvî, yüksek, büyük, üstün mertebede bulunan. Sanskritçe uçça (=ulu, ulvî, yüksek, büyük, uzun, yüce) sözünden Türkçeye geçmiştir. Sanskritçede uççal (=yükselmek), uççatwam (=yücelik, ululuk) ve uççais (=yüksekte) gibi sözler kullanılmış. Galce uchel (=yüksek) sözü de bu kökenden kaynaklanmıştır. Nepalce ve Bengalce Ucca, Pencapça uca şekliyle biliniyor. Aynı karşılıkta Hintçe umca, Urduca unça deniliyor. Yüce karşılığında Azericede uca denilmektedir. Azerice dışındaki Türkçeye yakın dillerde yüce ve benzer sözler kullanılmamaktadır. Geç Orta Çağ’da Türkçede bilinen uç sözü ‘uçmak’ karşılığında idi. Buradaki uç sözünün de Sanskritçe uçça ile bağlantılı olduğunu söyleyebiliriz.