30 Kasım 2022
Hayvanın başlığına veya tasmasına bağlanan ip. Orta Çağ Türkçesinde kullanılan yular sözünden gelmektedir. Kıpçakça yular, Yakutçada y/s dönüşümüyle sular şekliyle telaffuz edilmiştir. Kaşgarlı’nın sözlüğünde de yular sözcüğü yer almaktadır. Buna karşılık Türkçeye yakın dillerde yular sözcüğü yaygın değildir. Bu sözcük bir kısım Balkan Dillerine de intikal etmiştir. Sırpça ular (=yular) şekli biliniyor. Yular sözcüğünün Eski Yunanca eúle (=sarmak, sürmek, yuvarlamak) yüklemiyle bağlantılı olan aynı dildeki eúlēra (=dizgin) sözünden kaynaklanmış olması olasıdır. Bununla birlikte Ermenice lar (=şerit, bağ, kordon, halat) sözcüğünden Türkçeye intikal etmiştir.