11 Haziran 2025
Kavrulmuş buğdayın öğütülmüşünden yapılan ve ortası açılarak içine erimiş tereyağı, bal veya pekmez konularak hazırlanan bir çeşit yemek. Aynı karşılıkta ifade edilmiş olan Orta Çağ Türkçesindeki kavut (=darıdan yapılan bir yemek) sözcüğünden gelmektedir. Şemseddin Sami, “Kamus-ı Türkî” adlı sözlüğünün kavut maddesinde “kavrulmuş un envaından yemek ki göçebe halkın en başlı yemeğidir, sıvık, bâzîne, aside” derken Ahmet Vefik Paşa “Lehce-i Osmânî”de aynı sözcüğü “Kavrulmuş arpa, buğday, bakla, nohut, mısır unu” olarak açıklamaktadır. Bu sözcüğün aslı Orta Çağ Türkçesinde kagut (=darıdan yapılan bir yemek)’tur. Türkçedeki kagur (=kavurmak) sözcüğüne dayanmaktadır. Kag kök sözcüğü Türkçedeki kak (=kurutulmuş veya güneşte kavrulmuş nesne) ile eş kökenlidir. Kıpçakça kavut ‘kavrulmuş hububat’ ve ‘darıdan yapılan yemek’ olarak dile getirilmiştir. Farsçada kavut, Azericede kavutmac veya kavutmaş, Yukarı Fırat Bölgesi Kürtçesinde ḳawot ve Zazacada ḳawıte şekliyle biliniyor. Anadolu’da bir kısım yörelerde kavut sözcüğü ‘kavrulmuş buğday’, ‘ince bulgur’ veya ‘bir çeşit helva’ gibi karşılıklarda ifade edilmektedir.