21 Şubat 2026
Haberci, haber ulaştıran kimse. Anadolu’nun birçok yöresinde ‘her zaman el altında bulunan kişi, yardımcı’ ve ‘yama, ek’ karşılığında biliniyor. Geç Orta Çağ Türkçesindeki ulağ (=yama, elbise yaması; posta atı) sözcükleriyle bağlantılıdır. Aynı çağda Türkçede ulaga (=savaş atı) sözcüğü de biliniyor. Bu sözcükler aynı dildeki ula- (=ulamak, eklemek; ulaşmak, buluşmak) yüklemine dayanmaktadır. Çağdaş Türkçedeki ulaş sözcüğü Geç Orta Çağ Türkçesindeki ulaş (=varmak, yetişmek, bitişmek) sözcüğüyle birlikte aynı köktendir. Bu sözler Moğolca ula- (=ulak atları, taşımacılık) sözcüğüyle eş kökenlidir. Aynı kökten ve aynı karşılıkta Moğolca ulagan sözcüğü de kullanılıyor. XV. yüzyıldan bu yana Fransızcada bilinen laquais (lake: ‘uşak, hizmetçi; köle ruhlu kimse’) sözcüğünün de Türkçe ulak sözcüğüyle aynı köke dayandığı sanılıyor. İngilizce lackey (=uşak) sözcüğü Fransızca laquais sözcüğüyle bağlantılıdır. Almanca Lakai, Hollandaca lakei, İtalyanca lacchè, İspanyolca lacayo, Portekizce lacaio, Romence laquais, İsveççe ve Rusça lakej, Katalanca alacay, Yunanca lakés sözcükleri ‘uşak, garson, yardımcı’ karşılığında ifade ediliyor ve Türkçe ulak (<ulağ) ile bağlantılı olması mümkündür. Buna rağmen bir kısım dilciler bu sözcüğün İtalyanca bir kısmı da Fransızca kökenine işaret etmişlerdir.