10 Nisan 2022
İbadet öncesi yapılan arınma ve temizlik. Farsça āb (=su) ve dest (=el) sözcüklerinden türetilen āb-ı dest (=el suyu, el yıkama suyu) ifadesinden gelmektedir. Farsça abdest sözü Kürtçe avdest şeklindedir. Bu sözcük Kürtçede av (=su) ve dest (=el) sözleriyle bağlantılıdır. Abdest sözcüğü Mecusiler/Zerdüştiler aracılığıyla İslam dinine intikal etmiştir. İlk Çağ’ın bir kısım evrensel dinlerinde arınma ritüelleri bulunuyor. Bununla birlikte abdest sözcüğünün Eski Yunanca baptízō (=suya daldırmak) sözcüğünden evrildiği savı elan izaha muhtaç bir konumdadır. Eski Yunanca baptízō sözcüğü aynı dildeki báptō (=daldırmak, ıslatmak) sözcüğüyle bağlantılıdır. Söz konusu sözcüğün Proto-Hint-Avrupa kökü gwaph- (=suya dalmak, suya batmak) sözcüğünden kaynaklandığı belirleniyor. Azerice abdäst, Kırgızca abdes, Peştuca avdes. İslamiyet’in Yukarı Mezopotamya ve İran coğrafyasına yayılmasından sonra abdest sözü kullanılmaya başlandı.