25 Aralık 2025
Bir kişiyi veya olayı sonsuza dek hatırlatmak için yapılan heykel ya da mimari eser, anıt. Arapça ebed (=sonu olmayan gelecek zaman, sonsuzluk) sözcüğünden kaynaklanıyor. Abide sözcüğü Arapça ebed sözcüğünün tenvinli şekli olan “ebeden”in türevi olan ebedā (=sonsuza değin) biçimine istinaden Osmanlıcada ifade edilmiştir. XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren kullanımda olan bir sözcüktür. “Bir zaman hendeseden âbide zannettimdi / Kubben altında bu cumhûra bakarken şimdi” (Yahya Kemal Beyatlı, 1884-1958). “Bütün bu taş yığınları, bu kubbeler, bu türbeler / Birer abide-i hırs u cehalettir” (Tevfik Fikret, 1867-1915).