16 Mayıs 2021
Felaket, badire, musibet, bela. Arapça āfet (=bela, büyük felaket) sözünden. Farsçaya da geçerek āfet şekliyle biliniyor. Arapça āfet’in çoğulu āfāt (=belalar, musibetler) şeklidir. Âfet sözü mecazen ‘güçlü, yenilmez, dirençli’ demektir. Kimi kaynaklar buna ‘çok güzel’ karşılığını da eklemiş. Âfet kadın adlarındandır. Şahıs adı olarak kullanıldığında mecaz karşılığıyla ifade edilmiştir. Tacikçe ofat, Kürtçe afat şekliyle telaffuz edilmektedir. Farsçada āfet-i cān (=can belası), āfet-i devrān (=zamanın belası), āfet-i cihan (=dünyanın belası) sözleri mecazen ‘en güçlü, en güzel, en yenilmez’ olanı dile getiriyor. Farsça āfet-zede ‘musibet görmüş, belaya uğramış’ karşılığındadır.