26 Ağustos 2026
Temiz, arı, afif, saf, bozulmamış, lekesiz, aydın. Türkçedeki ak (=beyaz; temiz, lekesiz) sözcüğüne yapım eki olan -man son ekiyle türetilmiştir. Akman sözcüğü 1930’lu yıllarda halk ağzından derlenmiştir. Aynı yıllarda şahıs adı olarak da önerilmiştir. Ayrıca “Osmanlıcadan Türkçeye Söz Karşılıkları Tarama Dergisi”nde (1934) akman sözcüğü ‘ihtiyar; pâk, temiz’ karşılığında aktarılmaktadır. TDK “Türkçe Sözlük” 1945 yılı baskısında akman sözcüğünü madde başı olarak ‘temiz, afif’ karşılığıyla açıklamıştır. Bkz. Ak.