24 Mart 2025
Kadın. Arapça ʿavret (=ara boşluk, ara yer, yarık, gedik, iki dağın arası) sözcüğüyle ilişkilendirilmesi izaha muhtaçtır. Arapça ʿavret sözcüğünün çoğulu olan avrāt (=ara boşluklar) şekli sonraları ‘kadın’ karşılığıyla da ifade edilmiştir. Orta Çağ Türkçesinde uragut (=kadın) sözcüğü kullanılmıştır. Bu sözcük avrat (=kadın) sözcüğü gibi Sanskritçe aurata (=kadın, eş) ile bağlantılıdır. Hintçe aurata ve aurat, Pencapça aurata sözcükleri de ‘kadın’ karşılığındadır. Aynı sözcük Urducada aurat (=kadın) şekliyle görülüyor. Avrat sözcüğü de bu sözcüklerle bağlantılıdır. XIII. yüzyıldan sonra Türkçede ‘kadın’ karşılığıyla ifade edilmiştir. Arapça ʿavret (=boşluk, ara boşluk, gedik, yarık, iki dağın arası) sözcüğü ise Sumerce ab.bur (=boşluk, açık, gedik, yarık; sığınak, korunak) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük aynı dildeki ab (=pencere, dışa açılan yer) sözcüğünden kaynaklanıyor. Kur’an’da “gerçekten evlerimiz (düşmana) açıktır (avret) derler” cümlesiyle başlayan ayette de geçmektedir (el-Ahzāb 33/13). Burada da ʿavret sözcüğü ’açık’ karşılığındadır. Bu sözcüğü ‘kadın’ karşılığındaki avrat sözcüğüyle ilişkilendirmek doğru olmasa gerektir. Sanskritçe avira (=erkekçe olmayan; zayıf) sözcüğü de avrat sözcüğüyle aynı köktendir. Avrat (=kadın) sözcüğü Farsça avrat veya arvat, Kürtçe afret, avrad veya awrad, Bulgarca avrat şekilleriyle yayılmıştır.