3 Ağustos 2026
İncitme, birinin kusurundan dolayı kendisine söylenen incitici ve kırıcı söz. Farsça āzār (=incitme, kınama) sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki āzūrden (=incitmek, kınamak) yüklemiyle bağlantılıdır. XI. yüzyılda Karahanlılar döneminden bu yana Türkçede kullanılmaktadır. Pehlevice āzār (= birini incitmek, kınamak) sözcüğünden Türkçeye intikal etmiştir. Türkçedeki azarlamak (=kırıcı ve sert söz söylemek, paylamak, tekdir etmek, kakımak, zılgıt vermek) yüklemi de aynı kökten türetilmiştir. Kürtçe azar (=tekdir, paylama) sözcüğüyle bağlantılı olan azar dan (=azarlamak) yüklemi Pehlevice āzartan (=incitmek) yüklemi aracılığıyla Avestaca zar (=darılmak, kızmak) sözcüğüne dayanıyor. Sanskritçe har (=darılmak, kızmak) sözcüğü de aynı köktendir. Makedoncaya da aynı karşılıkta azar sözcüğü intikal etmiştir.