29 Mayıs 2021
BAĞ (I) Üzüm yetiştirilen alan, üzüm kütüklerinin dikili olduğu yer. Farsça baġ (=meyve bahçesi) sözünden. Farsça baġ sözü, Pehlevice bāg (=bahçe, meyve bahçesi) kelimesinden aktarılmıştır. Farsça baġ sözcüğüne aynı dilde ‘-cı, -ci’ karşılığındaki -bān son eki eklenerek bağban (=bağcı, bağ koruyucusu) sözü türetilmiştir. Farsça baġ sözcüğüne aynı dildeki küçültme eki olan -çe eklenerek baġ-çe (>bahçe) sözüne varılmıştır.
BAĞ (II) Bir diğer bağ kelimesi Orta Çağ’da Türkçede kullanılan bag (=düğüm, bağlanacak ip) sözcüğünden gelmektedir. Bu sözcük aynı zamandaki Türkçe ba (=bağlamak; örgü yapmak) sözcüğünden kaynaklanmıştır. Galce bag (=bağlanmış eşya, denk) sözcüğüyle ilişkisi belirsizdir. Latince pagō (=anlaşmaya varmak, aynı fikirde olmak) sözüyle de açık değildir. Orta Çağ Türkçesinden gelen bag (=düğüm, bağlanacak ip) sözcüğü Kazakça bav, Uygurca, Türkmence ve Azerice bağ şekliyle telaffuz edilmektedir.