9 Eylül 2019
Şerit, yassı bağ. Sanskritçe bandh (bağlamak); Kürtçe bend (ip, sargı), bendık (iplik, ipçik); Farsça bend (bağlama, rabt, kayd; suyun önüne çekilen set), bende (bağlı, tutsak, esir); Fransızca bande (ban’d: ‘bant, sargı, kuşak, şerit’), İngilizce band (şerit, kordele, kemer); Almanca Band (şerit), binde (bağla!) sözcükleri ortak kökene istinat etmektedir. Bu bağlamda, Türkçede bendetmek (bir kimseyi kendine bağlamak) yüklemi bulunmaktadır. Azerice bant, Danca bånd sözcükleri de aynı etimolojik temellere dayanmaktadır.