13 Ağustos 2026
BİŞEK (I) Yayık dövmek için kullanılan alet. Orta Çağ Türkçesindeki pış (=pişmek; olmak; kımız tulumunu olması için sallamak) sözcüğünden evrilen biş sözcüğüne işlev belirten -ek son ekiyle türetilmiştir. Kırgızca bış- (=[yayıkta] dövmek) şekli biliniyor. Kıpçakça biş (=pişmek, olmak) sözcüğüyle aynı köktendir. Türkmence pişek (=yayık) ve pişekle (=yayık yaymak) sözcükleriyle bağlantılıdır. Anadolu’nun kimi yörelerinde ‘yayık, yayık kolu’ karşılığında vişek, mişek, fişek gibi biçimlerle ifade ediliyor.
BİŞEK (II) Şüphesiz. Bu sözcük olumsuzluk belirten Farsça bî- ön ekiyle Arapça şekk (=şüphe) sözcüğünden türetilmiştir. Azerice bişek, Kürtçe bêşik.