20 Mart 2024
Sihir, efsun, füsun; karşı konulamaz çekicilik. Orta Çağ Türkçesindeki bügü (=büyücü) sözcüğünden. Aynı çağda bu sözcük bögü şekliyle de ifade edilmiştir. Bir olasılıkla büyü mecazen insanı eğip büktüğünden aynı çağda Türkçe büg (=eğmek, bükmek, hareketsiz kılmak, durdurmak, kapatmak) sözcüğüyle bağlantılıdır. Kazakça buyıv (=büyü) sözcüğü biliniyor. Bu sözcük Çince bú (=fal) sözcüğüyle ilişkili olabilir. Macarcada bü (=büyü) şekliyle yerleşmiştir. Büyü sözcüğü Ermeniceye de intikal ederek aynı biçimiyle telaffuz edilmiştir.