29 Nisan 2026
İç, yerel, yerli, yöresel, evcil, evcimen; hizmetçi. Fransızca domestique (domestik: ‘hizmetçi, uşak; evcil’) sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki domestiquer (domestike: ‘evcilleştirmek; hizmetinde bulunmak’) yüklemiyle bağlantılıdır. Bu yüklem Latince domus (=ev, yurt, memleket; aile) sözcüğüne dayanıyor. Anadolu’da kullanılan dam (=ev, evin üstü) sözcüğüyle aynı köktendir. Bu sözcükler Hint-Avrupa kökü dem (=ev, ikametgâh) sözcüğünden kaynaklanmıştır. İngilizce ve Romence domestic, İtalyanca domestico, İspanyolca ve Portekizce doméstico, Rusça domašnij, Bulgarca domaşen.