31 Ocak 2026
Şarkıcı, okuyucu. Aynı karşılıktaki Osmanlıca hanende sözcüğünden. Osmanlıcaya Farsça ve Kürtçe ḫānende (=okuyucu, okur, okuyan) sözcüğünden aktarılmıştır. Aynı sözcük ‘okumak’ karşılığındaki Farsça ẖānden ve Kürtçe ẖāndın yüklemleriyle bağlantılıdır. Azericede de ḫānende aynı karşılıkta kullanılmaktadır. Bu sözcüğün ‘şarkıcı’ karşılığında Ermenicede hananda ve Yunancada hanentés şekilleri görülmüştür. Özgün olarak Farsça ḫvānende ve Kürtçe ḫwānende biçimleriyle biliniyor. Bu sözcük Pehlevice ḫwāndan (=seslenmek, çağırmak) yüklemiyle bağlantılıdır. Pehlevice ḫwāndan ise Avestaca ḫwān (=seslenmek) yüklemine dayanıyor. Bu yüklem Sanskritçe svánati (=ses vermek, tınlamak) yükleminin sván köküyle eş kökenlidir. Aynı dilde svanaḥ sözcüğü ‘ses, ün’ olarak biliniyor. Pehlevice ḫwān (=masa, yazı tahtası, kitap okuma masası, rahle) sözcüğü de aynı etimolojik ilişki içinde olabilir.