22 Aralık 2020
Somut ve soyut objelere verilen ad, nam. Arapça ism (çoğulu esmā ve esāmî) kelimesi Akadca šumu/m kelimesinden, Akadca šumu/m ise Sumerce mu sözcüğüne dayalıdır. Aynı kökle ilişkili olarak İbranice şem denilirken Süryanicede şimmā (=isim) şekliyle biliniyor. Öte yandan Maltaca isem ve Amharca simi sözlerini de ‘isim’ karşılığında görüyoruz. Türkçede isim yapmak, isim takmak, isim vermek, isim babası gibi deyimler bulunuyor. “İsmini sevdiğim saadetli dostum/ Özüm senin ile bir değil midir” (Aşık Veli).