9 Nisan 2024
İnanç, inanma, kalben onaylama, bir dinin ibadet dışında kalan kısmı, özü. Arapça iʿtiḳād (=inanç, bağlanma, inanma) sözcüğünden. Bu sözcük aynı dildeki ‘aḳd (=bağlanma, bağlama, bağ, düğüm) sözcüğünden türetilmiştir. “İtikatın tam tut yolunu tanı / Fanidir şu dünya gelenler hani” (Zaralı Halil).