12 Mayıs 2025
KART (I) Sert, taze olmayan, geçkin olan. Kürtçe ḳert (=sert, katı, taze olmayan) sözcüğünden. Bu sözcük aynı karşılıktaki Proto-Hint-Avrupa kökü kar veya ker sözcüğünden kaynaklanıyor. Aynı kökten ve aynı karşılıkta Almanca hart ve İngilizce ile Hollandaca hard sözcükleri kullanılıyor. Orta Çağ İngilizcesinde heard ve Sanskritçe karkarah ‘sert’ oluşu ifade ediyor. Aynı çağın İngilizcesinde hearde sözcüğü ‘sertçe’ karşılığında kullanılmıştır. Eski Yunanca kratos (=güç, kuvvet) ve kratys (=güçlü) sözcüğü de bu kökle ilişkilidir. Gotların dilinde hardus (=zor), Proto-Cermence hardu ve Eski Frizce herd şekilleriyle İsveççe ve Danca hård, Norveççe hard sözcükleri ‘sert’ oluşu belirtmektedir. Türkçeye yakın dillerde kart sözcüğü yaygın değildir. Orta Çağ Türkçesindeki karıt (=kocatmak) ve karı (=yaşlı, ihtiyar, yaşlı olan şey; kocamak, yaşlanmak) sözleri de aynı kökle bağlantılıdır.
KART (II) Düzgün, ince ve küçük karton, bir kimsenin kendisini tanıtan küçük karton parçası, kartvizit, kartpostal. Fransızca carte (kart: ‘kart, kartvizit, iskambil kâğıdı, yemek listesi, harita’) sözcüğünden. Bu sözcük İngilizceye card olarak intikal etmiştir. XIV. yüzyıl Fransızcasındaki carte sözcüğü ‘kâğıt’ karşılığındaki Latince carta veya charta sözcükleriyle ilişkilidir. Bu sözcükler Eski Yunanca χártēs (=papirüs yaprağı) sözcüğüne dayanıyor. İtalyanca, İspanyolca ve Portekizce carta, Almanca Karte, Hollandaca kaart, Romence hartă veya carte, İsveççe karta, Norveççe kart veya cort, Rusça karta.