3 Ekim 2026
Eti, sütü, kılı ve derisi için yetiştirilen, genellikle çenesi sakallı olan ve geviş getiren bir tür memeli canlı; mecazen inatçı. Orta Çağ’da Oğuz boyları ve Kıpçaklar tarafından kullanılan keçi adından. Bu ad, Türkmenlerce geçi şekliyle ifade ediliyor. Ancak Orta Çağ’dan bu yana Türkçeye yakın dillerde yaygın olarak eçkü (=keçi) şekli kullanılmıştır. Bir kısım canlıları hareketlendirmek için eç eç sesleri çıkarılmıştır. Eçkü adının bu seslere istinaden söylendiği bir görüş olarak varsayılıyor. Ancak eçkü adının Sanskritçe keçi karşılığında kullanılan aja veya chāga adlarıyla bağlantısını savunanlar da bulunuyor. Çuvaşça kaçaka sözcüğü ‘keçi’ karşılığındadır. Kimileri keçi adını Orta Çağ Türkçesindeki keç (=geçmek) yüklemiyle ilişkilendirmişler. Macarlar ‘keçi’ye kecske diyor. Nogayca ve Karakalpakçada keçi için eşki adı söyleniyor. Aynı karşılıkta Şorca öşke, Sagayca üske, Balkarca eçki, Hakasça öski, Tuvaca öşkü, Kazakça eşki, Kırgızca ve Özbekçe eçki, Azerice keçi, Uygurca öçkä, Tatarca käcä.