Etimolojik Açıdan

 

 

Son Eklenenler

Bilal Aksoy

Köçek

4 Mayıs 2021

   

     Oğul, uşak; izinden giden, mürit; ocağa girmiş yeniçeri; Bektaşilikte ve Mevlevilikte dedenin hizmetinde bulunan kimse. Farsça kūçek (=küçük, oğul, uşak, çocuk) sözcüğünden. Zamanla kimi yörelerde kadın kılığına girerek oynayan erkeğe de sehven köçek denilmiştir. Bir kısım yerlerde Kürtçe kuçık (=küçük köpek) sözcüğüyle karıştırılmıştır. Türkçede köçek, Kürtçede koçek (=oğul, uşak; mürit, izinden giden) şekliyle biliniyor. “Biz erenler gerçeğiyiz / Has bahçenin çiçeğiyiz / Hacı Bekdaş köçeğiyiz / Edep erkân yol bizdedir” (Hasan Dede, XV.-XVI. yüzyıl).