25 Şubat 2022
Bir şeyin çıktığı temel veya temel bağlantı yeri. Kaşgarlı’nın sözlüğündeki kögen (=ilmikli köstek, süt sağılacağı zaman hayvanların ayağına vurulur) sözüyle bağlantılıdır. Kaşgarlı’da kök (=eğer bağı) sözü de kullanılmıştır. Günümüzde Türkçeye yakın dillerde kullanımı yaygın olmamakla birlikte köken Türkçe bir sözcüktür. Bir kısım Osmanlı kaynaklarında da köken sözcüğü ifade edilmiştir. Bu bağlamda köken “kavun, karpuz, kabak gibi yere yatan bitkilerin kökünden çıkan dal” olarak belirtilmiştir. “Iraktan burnuna kavun kohusu geldi, gördü bir kökende üç dane iri kavunlar bitmiş” (Velâyetname-i Hacı Bektaş, s.118). Bugün bir kısım yörelerde “ağaç ya da ot kökü”ne köken denildiği gibi “hayvan bağlanan küçük kazık” da köken olarak biliniyor. Şemseddin Sami, “kökünden, temelinden, esasen” karşılığında kökin sözünü aktarmıştır.