28 Mart 2021
Kutsal sayılan varlıklara gösterilen saygı ve tapınma. Fransızca culte (kült: ‘tapma, mezhep, din, ayin, ibadet, derin saygı’) sözcüğünden. Romence ve İngilizce cult (=mezhep, tapınma; merak, tutku) ve İtalyanca culto (=tapma, mezhep; aşırı tutku) sözcükleri Latince cultus (=tapma, tapınç; derin saygı) sözcüğüne dayanmaktadır. Rusça, İsveççe, Norveççe, Danca, Çekçe ve Lehçe kult, Almanca Kult, Flemenkçe cultus, Macarca kultusz, Katalanca culte ve Portekizcede eril şekli culto ve dişil şekli culta’dır. Kültür sözüne yol açan Latince cultus kelimesinin ‘kültür, medeniyet, saygı, nezaket, terbiye, hayat tarzı, toprağı ekip biçme’ gibi birçok karşılığı bulunmaktadır. Bunun da Latince colere (=yaşamak, ekip biçmek, tanrılara tapmak, insanlara saygı göstermek) yükleminden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. O halde kült ve kültür kelimeleri aynı kökten türetilmiştir. Terbiyeli olmak, saygılı olmak, nefsine hâkim olmak, erdemli olmak, fikir hürriyetinden yana olmak, başkalarının seçme ve seçilme hakkına riayet etmek, ötekileştirme yapmamak medeni bir insanın kültür veya kült sahibi olmasının asgari koşullarındandır.