13 Ocak 2026
Kumu olan yer, deniz veya göl kenarı, kumluk, plaj. Buradaki -sal eki Cumhuriyet dönemi sonrası Fransızca -al/-el son ekinden esinlenilerek bir kısım sözcüklerin sonuna eklenen -sal/-sel ekiyle ilişkili değildir. Osmanlı döneminde kumsal ‘kumla kaplı düzlük’ demekti. Orta Çağ Türkçesindeki ḳum (=kum, katı zerrecikler) ve sal (=sal, yassı taş; saklı karşılığıyla ‘düz, düzlük’) sözcükleriyle bağlantılıdır. Sal sözcüğü Türkçede üstü örtülü bulunan ‘düz, düzgün, düzlük’ karşılığındaki bir sözcüktür. Bu cümleden olarak Kaşgarlı’nın sözlüğünde salı (=sıva aygıtı, mala) sözcüğü aktarılmıştır. Buradaki salı ‘sıvayı düzleştiren alet’tir. Kayseri yöresinde ‘dağ eteğindeki düzlük yer’e sal deniliyor. Sal ayrıca üzeri düzgün ırmak taşıma aracıdır. O nedenle kumsal sözcüğü ‘kumlu düzlük’ demektir. Azerice gumsal (=kumsal) sözcüğü de aynı köktendir.