Etimolojik Açıdan

 

 

Son Eklenenler

Bilal Aksoy

Kumul

27 Şubat 2020

     Sahillerde ya da çöllerde rüzgârların yığdığı kum tepesi. Rumca kumula (=yığın), Latince cumulus (=yığın, küme, kütle; doruk) sözünden kalmadır. Bu da Latince cumulo (=yığmak, biriktirmek, toplamak, yığarak arttırmak) sözüyle ilişkilidir. Fransızca cumuler (=elinde toplamak) ve cumul (=bir kısım şeyleri elde toplamak); İngilizce cam (=ile birlikte), cumulative (=gittikçe artan, birikimli), cumulus (=kümülüs, kümebulut); Kürtçe kũm (=başlık, küllah) ve kom (=birikinti, topluluk, yığın; grup) aynı tarihsel kökten türemişlerdir. Bunlara Türkçe küme sözcüğünü ekleyebiliriz.